Kiedy koncza sie alimenty?

Aktualizacja 20 marca 2026

Kwestia alimentów dla dzieci jest jednym z kluczowych zagadnień prawa rodzinnego, które reguluje obowiązek wsparcia finansowego potomstwa przez rodziców. Zrozumienie momentu, w którym wygasa ten obowiązek, jest fundamentalne zarówno dla zobowiązanych do płacenia, jak i dla uprawnionych do ich otrzymywania. Prawo polskie jasno określa zasady dotyczące ustania obowiązku alimentacyjnego, jednak w praktyce pojawia się wiele niuansów i sytuacji szczególnych, które wymagają szczegółowej analizy. Głównym kryterium decydującym o końcu alimentów na dziecko jest osiągnięcie przez nie pełnoletności. Jednak nawet po ukończeniu 18. roku życia, obowiązek ten może być kontynuowany, jeśli dziecko nadal potrzebuje wsparcia finansowego ze względu na naukę lub inne uzasadnione okoliczności. Kluczowe jest tu pojęcie „potrzeby” i „możliwości” finansowe obu stron, które są oceniane indywidualnie w każdej sprawie.

Zgodnie z Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym, obowiązek alimentacyjny rodzica wobec dziecka trwa do momentu, aż dziecko będzie w stanie samodzielnie się utrzymać. Oznacza to, że formalne osiągnięcie pełnoletności, czyli ukończenie 18 lat, nie jest automatycznym końcem tego obowiązku. Istotne jest, czy dziecko po osiągnięciu pełnoletności jest w stanie zapewnić sobie środki do życia. Jeśli dziecko kontynuuje naukę w szkole średniej, szkole policealnej, a zwłaszcza na studiach wyższych, i nie posiada własnych dochodów pozwalających na samodzielne utrzymanie, rodzic nadal jest zobowiązany do ponoszenia kosztów jego utrzymania. Ważne jest, aby ta nauka była realizowana w sposób systematyczny i w rozsądnym czasie, bez nieuzasadnionego przedłużania.

Ocena, kiedy dziecko jest w stanie utrzymać się samodzielnie, uwzględnia nie tylko jego możliwości zarobkowe, ale także sytuację życiową. Na przykład, jeśli dziecko z powodu niepełnosprawności nie jest w stanie podjąć pracy zarobkowej, obowiązek alimentacyjny rodzica może trwać bezterminowo. W takich przypadkach, nawet po osiągnięciu dorosłości, dziecko nadal pozostaje w stanie niedostatku, a rodzic, posiadając odpowiednie możliwości finansowe, jest zobowiązany do zapewnienia mu środków utrzymania. Zmiana sytuacji życiowej dziecka, na przykład podjęcie pracy zarobkowej, która pozwala na pokrycie wszystkich jego podstawowych potrzeb, może stanowić podstawę do żądania uchylenia obowiązku alimentacyjnego przez rodzica.

Kiedy wygasa obowiązek alimentacyjny wobec dorosłego dziecka

Przejście obowiązku alimentacyjnego na dorosłe dziecko jest zjawiskiem złożonym, wymagającym analizy indywidualnej sytuacji każdego przypadku. Choć Kodeks rodzinny i opiekuńczy stanowi, że obowiązek alimentacyjny rodzica wobec dziecka trwa do czasu, gdy dziecko osiągnie zdolność do samodzielnego utrzymania się, pojęcie to nie jest jednoznaczne i podlega interpretacji sądowej. Kluczowym aspektem jest tutaj możliwość zarobkowa dziecka, która powinna być oceniana w kontekście panujących realiów rynku pracy, kwalifikacji zawodowych oraz stanu zdrowia dorosłego potomka. Nie wystarczy samo posiadanie dyplomu ukończenia studiów; istotne jest aktywne poszukiwanie pracy i podejmowanie starań o zdobycie zatrudnienia.

Często pojawiają się wątpliwości, czy kontynuowanie nauki przez dorosłe dziecko automatycznie przedłuża obowiązek alimentacyjny rodzica. Prawo dopuszcza taką możliwość, pod warunkiem, że nauka jest realizowana w sposób celowy i w racjonalnym terminie. Oznacza to, że student, który regularnie uczęszcza na zajęcia, zdaje egzaminy i zmierza do ukończenia studiów, nadal może być uprawniony do otrzymywania alimentów. Z drugiej strony, jeśli dorosłe dziecko porzuca studia, powtarza rok bez uzasadnionych powodów, lub podejmuje aktywność zawodową, która pozwala mu na samodzielne utrzymanie, obowiązek alimentacyjny rodzica może wygasnąć. Sąd analizuje również, czy dziecko aktywnie poszukuje pracy i jakie są jego szanse na rynku pracy.

Warto podkreślić, że nawet po osiągnięciu pełnoletności i podjęciu pracy zarobkowej, mogą istnieć sytuacje, w których obowiązek alimentacyjny nadal obowiązuje. Dotyczy to szczególnie przypadków, gdy dorosłe dziecko posiada orzeczenie o niepełnosprawności, które uniemożliwia mu podjęcie pracy zarobkowej lub znacząco ogranicza jego możliwości zarobkowe. W takich sytuacjach, jeśli rodzic posiada wystarczające środki finansowe, jego obowiązek alimentacyjny może trwać nadal, a nawet zostać podtrzymany przez sąd. Celem alimentów jest zapewnienie godnego poziomu życia, a nie tylko zaspokojenie podstawowych potrzeb, dlatego sąd bierze pod uwagę wszelkie okoliczności wpływające na zdolność do samodzielnego utrzymania się.

Oto kilka kluczowych momentów, w których może dojść do ustania obowiązku alimentacyjnego wobec dorosłego dziecka:

• Ukończenie przez dziecko 18. roku życia i podjęcie przez nie pracy zarobkowej zapewniającej samodzielne utrzymanie.
• Zakończenie przez dziecko edukacji (np. ukończenie studiów wyższych) i brak dalszych, uzasadnionych potrzeb edukacyjnych.
• Znaczna poprawa sytuacji majątkowej dziecka, która pozwala mu na samodzielne pokrycie wszystkich kosztów utrzymania.
• Utrata przez dziecko zdolności do pracy zarobkowej z przyczyn leżących po jego stronie, bez uzasadnionych przyczyn (np. zaniedbanie zdrowia).
• Podjęcie przez dziecko działalności gospodarczej przynoszącej dochody pozwalające na samodzielne utrzymanie.

Kiedy wygasa obowiązek alimentacyjny rodzica wobec dorosłego dziecka

Wygaśnięcie obowiązku alimentacyjnego rodzica wobec dorosłego dziecka jest procesem, który zależy od wielu czynników i nie zawsze jest automatyczny po osiągnięciu przez dziecko pełnoletności. Prawo polskie jasno wskazuje, że obowiązek ten trwa do momentu, gdy dziecko nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie. Ten warunek stanowi fundament oceny sytuacji i wymaga analizy wielu aspektów, w tym możliwości zarobkowych, stanu zdrowia, a także realizowanej ścieżki edukacyjnej potomka. Zrozumienie tych kryteriów jest kluczowe dla uniknięcia nieporozumień i sporów prawnych, które często pojawiają się w tym kontekście.

Jednym z najczęstszych powodów ustania obowiązku alimentacyjnego jest ukończenie przez dziecko nauki, która uzasadniała dalsze wsparcie finansowe. Jeśli dziecko zakończyło edukację na poziomie średnim lub wyższym i nie kontynuuje dalszego kształcenia, które byłoby uzasadnione jego sytuacjami życiowymi i możliwościami, rodzic może domagać się uchylenia obowiązku alimentacyjnego. Ważne jest, aby dziecko po zakończeniu nauki podjęło starania o znalezienie zatrudnienia, które pozwoli mu na samodzielne utrzymanie. Samo posiadanie dyplomu nie zwalnia z obowiązku aktywnego poszukiwania pracy i wykorzystania posiadanych kwalifikacji.

Należy jednak pamiętać, że nawet w przypadku dorosłego dziecka, które nie kontynuuje nauki, istnieją okoliczności, które mogą przedłużyć obowiązek alimentacyjny. Dotyczy to sytuacji, gdy dziecko z powodu niepełnosprawności lub poważnych problemów zdrowotnych jest trwale niezdolne do pracy. W takich przypadkach, jeśli rodzic posiada odpowiednie możliwości finansowe, jego obowiązek alimentacyjny może trwać bezterminowo. Sąd oceniając takie przypadki, bierze pod uwagę nie tylko potrzeby osoby uprawnionej, ale także możliwości finansowe rodzica i jego obowiązki wobec innych członków rodziny. Jest to wyraz zasady solidarności rodzinnej i zapewnienia godnego poziomu życia wszystkim potrzebującym członkom rodziny.

Kolejnym aspektem, który wpływa na wygaśnięcie obowiązku alimentacyjnego, jest sytuacja majątkowa dziecka. Jeśli dorosłe dziecko uzyska znaczące dochody z pracy, z prowadzonej działalności gospodarczej, lub z innych źródeł, które pozwalają mu na zaspokojenie wszystkich swoich potrzeb, obowiązek alimentacyjny rodzica może zostać uchylony. Sąd analizuje całokształt sytuacji finansowej dziecka, biorąc pod uwagę nie tylko dochody, ale także wydatki, które ponosi. Celem jest zapewnienie, aby dziecko było w stanie utrzymać się samodzielnie, bez konieczności korzystania ze wsparcia rodziców, o ile jest to obiektywnie możliwe.

Kiedy kończą się alimenty na żonę lub byłego męża

Obowiązek alimentacyjny wobec byłego małżonka jest odrębną kategorią zobowiązań alimentacyjnych, regulowaną przez inne przepisy niż te dotyczące dzieci. Zgodnie z polskim prawem, alimenty na byłego małżonka mogą być zasądzone w sytuacji, gdy orzeczono rozwód, a jeden z małżonków znalazł się w niedostatku lub jego sytuacja materialna uległa znacznemu pogorszeniu w wyniku rozpadu małżeństwa. Okres, przez który obowiązuje ten rodzaj alimentów, jest zróżnicowany i zależy od kilku kluczowych czynników, które są oceniane indywidualnie przez sąd.

W przypadku rozwodu orzeczonego z winy obu stron lub bez orzekania o winie, obowiązek alimentacyjny jednego małżonka wobec drugiego trwa zazwyczaj przez okres pięciu lat od daty orzeczenia rozwodu. Jednakże, sąd może przedłużyć ten okres, jeśli istnieją uzasadnione przesłanki. Dotyczy to sytuacji, gdy małżonek uprawniony do alimentów nadal znajduje się w niedostatku i nie jest w stanie samodzielnie zaspokoić swoich podstawowych potrzeb życiowych. Ważne jest, aby udowodnić, że trudna sytuacja materialna jest bezpośrednim skutkiem rozpadu małżeństwa i braku możliwości znalezienia pracy zarobkowej.

Szczególne zasady obowiązują w przypadku rozwodu orzeczonego z wyłącznej winy jednego z małżonków. W takiej sytuacji, małżonek niewinny, który znalazł się w niedostatku, może domagać się alimentów od małżonka winnego, nawet jeśli okres pięciu lat od orzeczenia rozwodu już minął. Prawo przewiduje, że w takich przypadkach, obowiązek alimentacyjny może trwać bezterminowo, dopóki małżonek uprawniony znajduje się w niedostatku. Jest to forma rekompensaty za poniesione szkody moralne i materialne wynikające z rozpadu małżeństwa z winy drugiego z małżonków.

Istotne jest, że nawet po upływie określonego terminu lub w przypadku rozwodu bez orzekania o winie, obowiązek alimentacyjny może zostać uchylony, jeśli sytuacja materialna małżonka uprawnionego do alimentów ulegnie znaczącej poprawie. Oznacza to, że jeśli małżonek ten podejmie pracę zarobkową, która pozwala mu na samodzielne utrzymanie, lub uzyska inne dochody, obowiązek alimentacyjny drugiego małżonka wygasa. Sąd może również uchylić obowiązek alimentacyjny, jeśli małżonek uprawniony do alimentów rażąco narusza zasady współżycia społecznego lub dopuszcza się innych czynników, które przemawiają za ustaniem tego zobowiązania.

Kluczowe czynniki decydujące o końcu alimentów na byłego małżonka:

• Upływ pięcioletniego terminu od orzeczenia rozwodu (w przypadku rozwodu bez orzekania o winie lub z winy obu stron).
• Znaczna poprawa sytuacji materialnej małżonka uprawnionego do alimentów (np. podjęcie pracy).
• Orzeczenie rozwodu z wyłącznej winy małżonka uprawnionego do alimentów (w niektórych przypadkach).
• Rażące naruszenie zasad współżycia społecznego przez małżonka uprawnionego do alimentów.

Kiedy wygasa obowiązek alimentacyjny wobec innych osób

Poza alimentami na dzieci i byłego małżonka, polskie prawo przewiduje również możliwość zasądzenia alimentów od innych członków rodziny w sytuacjach szczególnych. Dotyczy to przede wszystkim obowiązku alimentacyjnego między krewnymi w linii prostej (rodzice, dziadkowie, dzieci, wnuki) oraz rodzeństwem. Zasady dotyczące wygaśnięcia tych zobowiązań są podobne do tych, które obowiązują w przypadku alimentów na dzieci, jednak ich zastosowanie może być bardziej złożone ze względu na specyfikę relacji rodzinnych i okoliczności życiowych.

Podstawowym kryterium, które decyduje o ustaniu obowiązku alimentacyjnego wobec innych krewnych, jest zaspokojenie potrzeb osoby uprawnionej do alimentów. Oznacza to, że jeśli osoba, która otrzymywała alimenty, jest w stanie samodzielnie zapewnić sobie środki do życia, obowiązek alimentacyjny wygasa. Tak jak w przypadku dzieci, istotne są tutaj możliwości zarobkowe, stan zdrowia oraz inne czynniki wpływające na zdolność do samodzielnego utrzymania się. Sąd analizuje całokształt sytuacji, aby upewnić się, że ustanie alimentów nie doprowadzi do niedostatku osoby uprawnionej.

W przypadku alimentów między rodzeństwem, obowiązek ten pojawia się zazwyczaj wtedy, gdy jedno z rodzeństwa znajduje się w niedostatku, a drugie jest w stanie mu pomóc finansowo. Wygaśnięcie tego obowiązku następuje, gdy sytuacja materialna rodzeństwa uprawnionego do alimentów ulegnie poprawie na tyle, że nie potrzebuje ono już wsparcia. Może to być spowodowane podjęciem pracy, uzyskaniem spadku, lub innymi zdarzeniami losowymi, które poprawiają jego sytuację finansową. Ważne jest, aby pamiętać, że obowiązek alimentacyjny jest wzajemny, co oznacza, że rodzeństwo ma również obowiązek alimentacyjny wobec siebie nawzajem, jeśli zajdzie taka potrzeba.

Obowiązek alimentacyjny wobec dziadków lub wnuków również podlega podobnym zasadom. Dziadkowie mają obowiązek alimentacyjny wobec wnuków, jeśli ich rodzice nie są w stanie zapewnić im utrzymania. Z kolei wnuki mają obowiązek alimentacyjny wobec dziadków, jeśli ci znajdą się w niedostatku, a ich dzieci (rodzice wnuków) nie są w stanie im pomóc. W obu przypadkach, wygaśnięcie obowiązku alimentacyjnego następuje, gdy osoba uprawniona do alimentów jest w stanie samodzielnie się utrzymać. Sąd zawsze bierze pod uwagę możliwości finansowe zobowiązanego oraz potrzeby uprawnionego, starając się znaleźć sprawiedliwe rozwiązanie dla obu stron.

Możliwe sytuacje, w których wygasa obowiązek alimentacyjny wobec innych krewnych:

• Samodzielność finansowa osoby uprawnionej do alimentów.
• Znaczna poprawa sytuacji majątkowej osoby uprawnionej.
• Utrata przez osobę uprawnioną możliwości zarobkowych z przyczyn leżących po jej stronie (bez uzasadnienia).
• Zmiana przepisów prawnych dotyczących obowiązku alimentacyjnego.

Uchylenie obowiązku alimentacyjnego z powodu zmiany okoliczności

Zmiana okoliczności życiowych jest jednym z najczęstszych powodów, dla których może dojść do uchylenia lub zmiany obowiązku alimentacyjnego. Prawo rodzinne zakłada elastyczność w zakresie zobowiązań alimentacyjnych, umożliwiając dostosowanie ich do aktualnej sytuacji materialnej i życiowej zarówno zobowiązanego, jak i uprawnionego. W praktyce oznacza to, że jeśli nastąpią znaczące zmiany, które wpływają na możliwość płacenia alimentów lub na potrzebę ich otrzymywania, można wystąpić do sądu z wnioskiem o zmianę orzeczenia alimentacyjnego.

Najczęściej spotykaną sytuacją, która uzasadnia zmianę obowiązku alimentacyjnego, jest istotna poprawa sytuacji materialnej zobowiązanego do płacenia. Może to być na przykład utrata pracy przez osobę uprawnioną do alimentów, która wcześniej była w stanie samodzielnie się utrzymać. Wówczas, jeśli osoba zobowiązana do płacenia alimentów posiada wystarczające środki finansowe, sąd może zasądzić alimenty na rzecz tej osoby. Podobnie, jeśli osoba zobowiązana do płacenia alimentów doświadczy znaczącego pogorszenia swojej sytuacji finansowej, na przykład z powodu choroby lub utraty pracy, może również wystąpić z wnioskiem o obniżenie lub uchylenie obowiązku alimentacyjnego.

Z drugiej strony, znacząca poprawa sytuacji finansowej osoby uprawnionej do alimentów również może stanowić podstawę do uchylenia obowiązku alimentacyjnego. Przykładem może być sytuacja, gdy dziecko po osiągnięciu pełnoletności podejmuje pracę zarobkową, która pozwala mu na samodzielne pokrycie wszystkich jego potrzeb. W takim przypadku, rodzic może wystąpić do sądu z wnioskiem o uchylenie obowiązku alimentacyjnego, przedstawiając dowody na samodzielność finansową swojego dziecka. Sąd, analizując przedstawione dowody, podejmie decyzję o zasadności takiego wniosku.

Ważne jest, aby pamiętać, że nawet w przypadku dorosłego dziecka, które kontynuuje naukę, mogą nastąpić zmiany, które wpłyną na obowiązek alimentacyjny. Na przykład, jeśli dziecko rozpocznie studia w trybie zaocznym i podejmie pracę zarobkową, która zapewnia mu samodzielne utrzymanie, obowiązek alimentacyjny rodzica może wygasnąć. Z drugiej strony, jeśli dziecko z powodu problemów zdrowotnych musi przerwać naukę i potrzebuje wsparcia finansowego, rodzic nadal może być zobowiązany do płacenia alimentów. Kluczowe jest zawsze indywidualne podejście sądu do każdej sprawy i ocena wszystkich okoliczności.

Do najczęstszych zmian okoliczności uzasadniających uchylenie lub zmianę obowiązku alimentacyjnego należą:

• Utrata pracy lub znaczące pogorszenie sytuacji finansowej osoby zobowiązanej do płacenia alimentów.
• Znaczna poprawa sytuacji finansowej osoby uprawnionej do alimentów.
• Podjęcie pracy zarobkowej przez dziecko po osiągnięciu pełnoletności.
• Zakończenie przez dziecko nauki lub jej przerwanie z uzasadnionych przyczyn.
• Zmiana stanu zdrowia osoby uprawnionej lub zobowiązanej do płacenia alimentów.

Kiedy koncza sie alimenty na dziecko po 18 roku życia

Zakończenie obowiązku alimentacyjnego wobec dziecka po osiągnięciu przez nie pełnoletności jest jednym z najczęściej zadawanych pytań w kontekście prawa rodzinnego. Wbrew powszechnemu przekonaniu, ukończenie 18. roku życia nie jest automatycznym momentem, w którym obowiązek ten wygasa. Kodeks rodzinny i opiekuńczy stanowi, że obowiązek alimentacyjny rodzica wobec dziecka trwa do czasu, gdy dziecko nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie. Oznacza to, że kluczowe jest ustalenie, czy dorosłe dziecko jest w stanie zapewnić sobie środki do życia bez pomocy rodziców.

Jednym z najczęstszych scenariuszy, w których obowiązek alimentacyjny jest kontynuowany po 18. roku życia, jest kontynuowanie przez dziecko nauki. Jeśli dziecko uczęszcza do szkoły średniej, szkoły policealnej lub studiuje na uczelni wyższej, i nie posiada własnych dochodów, które pozwoliłyby mu na samodzielne utrzymanie, rodzic nadal jest zobowiązany do ponoszenia kosztów jego utrzymania. Ważne jest, aby nauka była realizowana w sposób systematyczny i w rozsądnym terminie. Nieuzasadnione przedłużanie edukacji lub jej przerywanie może stanowić podstawę do uchylenia obowiązku alimentacyjnego.

Należy jednak pamiętać, że nawet jeśli dziecko pobiera naukę, sąd może uznać, że obowiązek alimentacyjny wygasł, jeśli dziecko posiada możliwości zarobkowe, które pozwalają mu na samodzielne utrzymanie. Na przykład, jeśli dorosłe dziecko podejmuje pracę zarobkową, która generuje dochody wystarczające na pokrycie jego podstawowych potrzeb, rodzic może wystąpić z wnioskiem o uchylenie obowiązku alimentacyjnego. Sąd oceni, czy praca ta jest zgodna z celami edukacyjnymi dziecka i czy nie koliduje z jego nauką.

W sytuacji, gdy dziecko z powodu niepełnosprawności lub innych poważnych problemów zdrowotnych jest trwale niezdolne do pracy, obowiązek alimentacyjny rodzica może trwać bezterminowo, nawet po osiągnięciu przez dziecko pełnoletności. W takich przypadkach, dziecko pozostaje w stanie niedostatku, a rodzic, posiadając odpowiednie możliwości finansowe, jest zobowiązany do zapewnienia mu środków utrzymania. Sąd bierze pod uwagę nie tylko podstawowe potrzeby, ale również te wynikające ze stanu zdrowia i konieczności zapewnienia godnego poziomu życia.

Kiedy dziecko po 18. roku życia może nadal otrzymywać alimenty:

• Kontynuowanie nauki w szkole średniej lub na studiach wyższych w sposób systematyczny.
• Brak możliwości zarobkowych wynikających z niepełnosprawności lub problemów zdrowotnych.
• Okres przejściowy po zakończeniu nauki, podczas którego dziecko aktywnie poszukuje pracy.
• Sytuacje losowe, które tymczasowo uniemożliwiają dziecku samodzielne utrzymanie się.

Kiedy wygasa obowiązek alimentacyjny rodzica wobec dziecka

Obowiązek alimentacyjny rodzica wobec dziecka jest jednym z fundamentalnych zobowiązań wynikających z prawa rodzinnego. Zrozumienie momentu, w którym ten obowiązek wygasa, jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania rodziny i uniknięcia sporów prawnych. Prawo polskie, zawarte w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym, jasno określa zasady dotyczące zakończenia alimentowania dzieci, jednak w praktyce pojawia się wiele niuansów, które wymagają szczegółowej analizy.

Podstawowym kryterium, które decyduje o wygaśnięciu obowiązku alimentacyjnego rodzica wobec dziecka, jest osiągnięcie przez dziecko zdolności do samodzielnego utrzymania się. Najczęściej jest to związane z osiągnięciem pełnoletności, czyli ukończeniem 18. roku życia. Jednakże, samo osiągnięcie tego wieku nie jest równoznaczne z automatycznym ustaniem obowiązku alimentacyjnego. Jeśli dziecko po ukończeniu 18 lat nadal potrzebuje wsparcia finansowego ze względu na kontynuowanie nauki lub inne uzasadnione okoliczności, obowiązek ten trwa.

Kontynuowanie nauki przez dziecko po osiągnięciu pełnoletności jest najczęstszym powodem przedłużenia obowiązku alimentacyjnego. Dotyczy to nauki w szkole średniej, szkole policealnej, a także studiów wyższych. Ważne jest, aby dziecko realizowało naukę w sposób systematyczny, bez nieuzasadnionego przedłużania jej okresu. Jeśli dziecko porzuca naukę, powtarza rok bez uzasadnionych powodów, lub podejmuje pracę zarobkową, która pozwala mu na samodzielne utrzymanie, obowiązek alimentacyjny rodzica może wygasnąć.

W sytuacji, gdy dziecko z powodu niepełnosprawności lub poważnych problemów zdrowotnych nie jest w stanie podjąć pracy zarobkowej, obowiązek alimentacyjny rodzica może trwać bezterminowo. W takich przypadkach, nawet po osiągnięciu pełnoletności, dziecko pozostaje w stanie niedostatku, a rodzic, posiadając odpowiednie możliwości finansowe, jest zobowiązany do zapewnienia mu środków utrzymania. Sąd oceniając takie przypadki, bierze pod uwagę nie tylko potrzeby osoby uprawnionej, ale także możliwości finansowe rodzica i jego obowiązki wobec innych członków rodziny.

Kiedy rodzic przestaje być zobowiązany do płacenia alimentów na dziecko:

• Dziecko osiągnie pełnoletność i jest w stanie samodzielnie się utrzymać.
• Dziecko zakończyło edukację i podjęło pracę zarobkową, która zapewnia mu utrzymanie.
• Dziecko porzuca naukę lub przedłuża ją w sposób nieuzasadniony.
• Sytuacja dziecka ulegnie znaczącej poprawie, umożliwiającej mu samodzielne życie.